Wezenloos schop ik u
murw en molm maak ik u …
Wezenloos schop ik u
murw en molm maak ik u …
tong en hart
moeder en porseleinenkast
heilige huizen hoog
hemels tieren
aards vloeken
neem mij
hier en nu
maar
neem mij
altijd en eeuwig
eenvoudig uitgepraat.
Na vijf jaar bloggen is de verliefdheid eraf. Een scheiding dringt zich op. Liefs aan alle blogvrienden die ik leerde kennen…
Coupe Champagne. We klinken. De glazen beloven een fijne avond. Belofte maakt schuld. Die wordt volledig ingelost.
Alledaagsheid is het sleutelwoord. Het maakt ons uniek.
Koetjes en Kalfjes. Zij is de moeder van mijn porseleinenkast en houdt deze olifant al een jaar of dertig in toom.
Dat een vriendschap al zo lang kan duren. Intens, diepgaand en tegelijk verfrissend eenvoudig.
Wanneer ik haar aankijk, kan ik bijna verliefd worden. Ze is één van de mooiste vrouwen die ik ken. Ook al twijfelen we soms over botox en aanverwanten. Zouden we we, zouden we niet?
Ja, zij is de vrouw voor mij. Dat zeg ik hem wanneer ik laat thuiskom, gerookt, bewierookt. Mijn haar stinkt, mijn kleren ook maar mijn hart lavendelt zijn kamer in.
Zij kent me, al bijna veertig jaar. Zij is de enige die al zo lang van mij houdt. Bloem, in al haar facetten. Met kleine kantjes en groot bakkes. Wat koester ik dit. Geluk kan ook zo gewoon en natuurlijk zijn.
Blije Bloem. Bloem blijt.