I meant to do my work today

“I MEANT TO DO MY WORK TO-DAY”

I meant to do my work to-day–
But a brown bird sang in the apple-tree,
And a butterfly flitted across the field,
And all the leaves were calling me.

And the wind went sighing over the land,
Tossing the grasses to and fro,
And a rainbow held out its shining hand–
So what could I do but laugh and go?

Richard Le Gallienne

Stort… gestort…

Vandaag zei iemand me: Jij bent te veel voor 1 mens.

Bedoelend: Iris, gij voelt te veel om dat alles in één mens te steken. Gij zoudt twee of drie of vier mensen moeten zijn. Gij zijt 200 jaar te laat geboren. Gij moest leven in een tijdperk waarin de artiesten rondtrokken met een huifkar van burcht naar burcht.

Niet wetend: dat iris nogal gesteld is op stromend warm water en netjes gewassen en gestreken kleedjes en comfort enzo. M.a.w. dat een feodaal systeem niet het mijne zou kunnen zijn.

Wat hier iedereen bedoelt en niet zegt: Iris, kies voor uzelf …

Zou ik dat doen?

(V)Oordeel

Wist je dat:

- wanneer je je gevoelens voor jezelf houdt er toch mensen zijn die er een mening over hebben?

- wanneer je iets maatschappelijks fout doet, iedereen oordeelt?

- iedereen reageert vanuit zijn eigen referentiekader en dat dat meestal het mijne niet is?

- alle mensen een ‘kant’ kiezen en dat dat deze keer ook niet de mijne is?

- ik veel te veel ‘iedereen’ en ‘alle’ gebruik in deze zinnen?

- ik positiever in het leven sta dan ooit in de zwartste periode uit mijn leven?

- ik geen zwarte kleren meer aandoe maar me enkel nog fel uitdos?

- dat een indicatie is van hoe ik me voel?

- ik ‘f ..’ zeg tegen de wereld en dat ‘iedereen’ en ‘alle mensen’ de boom in kunnen?

- en ik nu stop met hierover zagen en mezelf cheerleadergewijs aanmoedig om vooral positief te blijven?

- dit de laatste zeurpost op Bloem is????

Wist je dat?

Buitenpret

De glimlach op zijn gezicht spreekt boekdelen. Veertigdelige Vandales. Wat een plezier. Wat een pret.

“Mama, ik ga een mop vertellen.”

“Het is groen en het rolt van een berg.”

Mijn wenkbrauwen vragen ook een eindje weg.

Zijn schaterlach weerklinkt.

“Een skiwi.”

Hij valt op de grond. Van het lachen.

O jee, mijn kind gaat Geert Hoste achterna. Deed hij nu maar een Liesje!