Wie leerde zijn volk drinken? Dat weet ik niet meer.
Maar wie mij leerde bloggen, mij toen Tantieris doopte en -in lang vervlogen dagen gevuld met tijd- één van mijn trouwste lezers was????
Yep … dat is em …
Willen jullie voor hem stemmen?
Hij heeft er zelf een prachtige. It runs in the family 
(Niet ongerust zijn over enige arrogantie van mijn kant … Rik is aangetrouwde familie 
)
Monthly Archives: May 2011
Bundel van vreugde
8 jaar geleden was hij daar. De man van mijn leven…
Eeuwig blijf ik van hem houden. Hij hopelijk ook van mij…
Mijn grote kleine held, mijn kleine grote kerel. Ik hou van hem.
Plots sta ik te huilen midden in een zondagse Carrefour. Gewoon. Heel ongewoon. Zomaar. Omdat er een liedje wordt gedraaid van Frank.
Omdat ik hem mis. Omdat ik er een puinhoop van maakte. Omdat ik dikwijls zo intens kan houden van mensen. Omdat mijn hart gebroken is. Omdat de lijm verloren is. Omdat ik een wandelend cliché ben en me volledig onnozel en belachelijk voel. Omdat alles voorbij is. Omdat een nieuwe start onmogelijk lijkt. Omdat ik hoop en wanhoop tegelijk. Omdat het soms terug fijn is. Omdat ik nog altijd zielsveel van hem houd.
Verdomme. Midlife + LeDeVeDe = rampenrecept.
Jawadde
Lap. Dan hebt ge het vlaggen. Zitten. Stekken … of wat voor werkwoord dan ook.
Mijn moederhart weer geraakt. Voor de zoveelste keer in zijn leven.
Durf ik dit luidop zeggen?
Neen?
Ja?
Misschien?
Ik zeg het snel, dan is het eruit voor ik het weet en doet het minder pijn om te voelen.
MOEDER ZIJN IS VERDOMD MOEILIJK! AMAI!
Pfieuw.
Met opstaan en vallen
Zondagavond, 22 uur.
De weg is donker, enkel verlicht door wat schaars licht dat uit de huizen valt. Het is fris in mijn korte jeansbroek.
Na een korte weigering van mijn lijf buig ik voorover. Mijn rechterhand rust op de deur terwijl mijn linker mijn jas omlaag drukt. De aders in mijn nek zwellen, mijn hoofd lijkt te barsten.
Een rilling neemt het even over. Nog één en nog één. Tot ik helemaal beef en tril en uiteindelijk de ziel uit mijn lijf pers.
Een gulp verdriet, wanhoop, angst en moedeloosheid vervuilt de straat. Het zweet breekt me uit. Tranen springen in mijn ogen. Mijn neus drupt.
Ik spuug op de grond en ril. Bibberend, huiverend … mijn lichaam is geschokt door de intensiteit van dit vallen.
Want dat volgt meestal na opstaan….
