Het eerste stokje op deze blog is er één van jewelste. Jawelste!

Dank je wel, Georgina. (Een dame die ik zeer bewonder !) Dankzij deze mooie madam mag ik 7 dingen over mezelf vertellen die u nog niet wist. Dan stel ik mij allereerst de vraag: “Wat weet u nog niet?” Met een hart op mijn tong en een ziel in mijn handen ben ik soms veelsteveelste openhartig. Veels te serieus, veels te emotioneel. En dus smijt ik er hier wel wat uit.

Tweede vraag: Doen we dit serieus of niet? Van nature verstom ik u met serieusiteiten die uw strot dichtknijpen van plaatsvervangende schaamte. (Doe geen moeite om dat woord op te zoeken, het bestaat niet. Bloemvondst)

Derde vraag: Is dit wel interessant? Zeven verBloemingen over een Bloem die u irl nog nooit zag of hoorde?

En zo kwam ik naadloos bij het eerste puntje:

1. De oscar in Twijfelen kwam mijn richting uit bij de geboorte. Stuitliggingsgewijs martelde ik mijn moeder met een bevalling die zij zich 38 jaar later nog levendig herinnert. Ik kon toen al niet besluiten of het kop of staart zou worden. Staart dus. Waardoor het voor iedereen nogal pijnlijk werd. Dat overkomt me nog regelmatig. Mijn wijfelingen kunnen soms hard aankomen.

2. Ik ben miss Universe Schuldgevoelens. Een enorm empathisch vermogen aan schuldgevoel zit er ingebakken. Het zit me dwars dat ik een andere kapper nam zonder mijn vorige te verwittigen. Ik voel me verveeld wanneer de kassajuffrouw me 5 cent té veel teruggeeft en ik daar niets van zeg. Ik moet me nog altijd verontschuldigen bij iemand die twintig jaar geleden een bijzondere venijnige onverbloemde sneer kreeg. (Dat hij zijn hand ongevraagd op mijn achterwerk liet belanden laten we even buiten beschouwing). Ooit maakte ik zelfs een stickie op mijn scherm waarop stond wie er allemaal nog een ‘sorry’ van mij te goed had. Goedzot dus!

3. Ondanks mijn naam (bloggewijs en irl) krijg ik absoluut geen BAFTA voor Groene Vingers. Elk groen item dat leeft, doet dat na een paar weken in mijn buurt niet meer. Dood, zo dood als een pier!

4. Vanwege traumatische jeugdervaringen doe ik mij altijd voor als een coole die niets geeft om kleren en shoppen. Stiekem moet ik toegeven dat ik compleet gek ben van schoenen, handtassen en jassen. Kilo’s heb ik er van. Ik ga zelfs zo ver dat ik geld betaal om lid te worden van www.yourstylist.be. Aan iedereen die dezelfde goesting zou voelen, één tip: Doe het NIET!!!! Een Medal of Honor aan u!

5. De People’s Choice Award wordt mij uitgereikt in de categorie “Hamsteren”. Het parapluutje van het eerste ijsje met mijn eerste lief bewaar ik nog steeds ergens in een doos. De kleren die ik aanhad toen ik manlief voor het eerste zoende, hangen nog steeds in de kast. Alles bewaar ik, alles!

6. Deze blog is dan wel geBloemd maar stiekem meer gestoeld op een Tanterig type. Het opnieuw beginnen doet zo’n deugd dat ik er de lage bezoekerscijfers met vol hart bij neem. De neiging om iedereen te mailen die een oude link heeft staan, onderdruk ik met kracht. Ik zou uuuuuren bezig zijn met meelen. Melig, niet?

7. Ik zou dolgraag eens een echte award ontvangen. Al was het enkel om een huilerige bedankspeech te kunnen houden.

Was het té serieus? Of misschien wel helemaal niet. Uw been! Ja, dat verkeerde daar. Waar ik u graag op zet.

8. O ja, ik zet ook overal smileys achter. Kwestie van duidelijk te maken dat ik lachte bij het schrijven van dit alles.