Waterloo

Klievend snijd ik het water aan stukken. Mijn vingertoppen strelen, mijn handpalmen duwen, mijn voeten trappelen en ik … ik zweef.

Met een Kreeftenachtergrond ben ik dan steeds in mijn element. Na een jaar waterloos besloot ik vandaag om mezelf terug onder te dompelen in chloor en bommabadpakken. Rustig en langzaam overwon ik de angst voor pijnlijke spieren, rode ogen en zwembadhaar.

Deugd. Genot. Op het randje van esotherisch en beloken. Gedrenkt in jeugdsentiment. Glimlachen terwijl je naar de benen van de zwemmeester loert onder water. Beseffen dat glimlachen onder water onnozel is en dat een borrel witte wijn beter smaakt dan badwater in liters. Mijn luide lach verstoppen in gehoest en geproest. Bomma’s horen dat verschil toch niet.

Bloemen hebben op tijd en stond wat water nodig. Daar kan zelfs een doorgewinterde vetplant als ik niet rond. Soms vergeet een mens wat goed is. Ik weet het terug.

Advertisements

6 thoughts on “Waterloo

  1. Geen zaligere sport dan zwemmen. Tot voor enkele jaren trok ik quasi dagelijks mijn kilometer, maar daar blijft heden hoegenaamd niks meer van over.
    Ik wens je in ieder geval nog veel zwemgenot toe mét een wijntje achteraf.

  2. Ik zwem zo’n drie keer in de week, deugd dat dat doet!
    Ik kan er echt nog van genieten 🙂

    En amai, wat een grote monde heeft PJ Harvey wel niet?
    Nog nooit op gelet.

  3. Pingback: I’m back « Bloem’s blog

  4. Pingback: Wij … « Bloem’s blog

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s