Vanmorgen doken zoon en ik in het witte landschap dat ons huis omringde. Zacht en sereen. Tot we aan de baan kwamen waar dampende, stomende, slechtgehumeurde auto’s stonden te wachten op hun bijdrage aan de opwarming van de aarde.
Onverrichterzake omgekeerd en toen maar de slee genomen om naar school te gaan. Koud. Nat. En heeeeeeerlijk.
Een zalige wandeling terug deze middag zorgde voor grote honger en het werd ontzettend gezellig in onze keuken en ons huis. Iets of wat te gezellig … Bijna te laat voor de tekenles.

Hierbij ik raad u allen aan om nooit maar dan ook nooit met grote blauwe moonboots in allerijl een parking af te stormen met dan ook nog een grote koffer vol tekenspullen in uw handen.
Ge valt op uw gezicht voor ge weet.
Nu is mijn gezicht me nogal lief, vandaar dat ik het heb beschermd.
Gevolg: ontvelde knokkels aan mijn linkerhand, bloedende muis aan mijn rechterhand, blauwe opgezwollen linkerknie en roodbloedende rechterknie (waarbij ik nog altijd twijfel of ik het niet zou laten hechten bij de dokter).
Maar o wee, o jee en ach … mijn keigrave, nieuwe, heerlijkzittende, coole knalrode ribfluwelen broek heeft een groot GAT op de rechterknie.
Hierbij vraag ik een minuut stilte. Ik ben in diepe rouw.
Zo’n broek vind ik nooit nog!

Advertisements

One thought on “

  1. Tekenscholen zijn gevaarlijk. Ik maakte er vorige week ook een schuiver. Maar gelukkig voor mij kon ik blijkbaar iets sneller dan jij mijn evenwicht terugvinden en bleef het zonder gevolgen.
    Voor jou: een knielap op die broek misschien?

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s