Ik zal leven

Ooit maakte ik iets mee dat misschien een heel klein beetje in de buurt kwam van wat Alison moest doormaken. Tenminste … het maakte op mij die indruk. Aangezien ik sedert vorige week de officiele diagnose “Aangeboren kwetsbaarheid” op mijn cv van “Watisermismetiris?” mag schrijven, bedenk ik me nu dat ik die gebeurtenis wat cultiveerde. Traumatiseerde. Een andere zestienjarige zou misschien niet zo dom geweest zijn om mee te gaan en om dan nadien te denken wat ik dacht dat ik dacht dat er gebeurd was. Ik ben/was/blijf nogal naief af en toe.

Het heeft me gevormd tot het meisje dat ik was, de vrouw die ik werd. Met de rotsvaste overtuiging dat “Blijf van mijn lijf” en “Baas in eigen buik” schitterende slogans zijn. Sindsdien ben ik zeer feministisch ingesteld wat betreft seksueel  respect voor elkaar. In mijn klas vertel ik dat ook altijd. “Niemand mag jou aanraken op een manier waar je je niet goed bijvoelt. Laat je niet aanpraten dat het jij het fijn vindt. Wat jij echt diep vanbinnen voelt, is de waarheid.”

Ik wou haar verhaal lezen … nu leek ik er klaar voor te zijn. Het zat al lang in mijn hoofd en een paar weken geleden kocht ik het boek. Maar toch, nog, bleef het liggen. Het boek werd doorbladerd. Bekeken. Het einde werd gelezen. Het begin kreeg nog geen aandacht. Angst om geraakt te worden, in alle kwetsbaarheid die je als vrouw maar kan hebben.

Dat deed het ook. Mijn hart bonsde … van het begin tot het einde. Slik.

Gisteren was het uit. Het Boek Van Alison. Ik onthield vele dingen. Heel veel. Met als belangrijkste voor mij dit: Praat Erover.

Niet mijn strafste kant, dat Praten Erover. Ik Dans Errond. Tast Af. Vul In.

Mijn gouden raad: Vraag Ernaar. Hoeist? is een kleine vraag die dikwijls grote antwoorden krijgt.

Dus bij deze: Hoeist met u? Met mij gaat het niet zo goed maar ik wil eigenlijk vooral weten hoe het met u gaat. Kwestie van Ik Praat Nooit Over Wat Er Mis Is Met Mij …..

Advertisements

5 thoughts on “Ik zal leven

  1. Lief dat je het vraagt 😉
    Met mij gaat het steeds een beetje beter. Het verwerken van het verlies van de moeder van spruit 2&4 is in volle gang… En dat gaat de ene dag makkelijker dan de andere…
    Verliezen verwerken kost tijd en energie. En daar over schrijven/praten/kletsen/dromen/… ook. Maar zonder dat te doen kost het nog veel meer energie. Dus maak je geen zorgen: op deze plek kun en mag je je hart luchten!

    • Oei Elsje, toch … dat zal ook niet zo simpel zijn. Heel veel sterkte hee. Ik denk aan je! Dus vraag ik regelmatig wel eens Hoeist.
      En als ik het niet luidop vraag, dan denk ik toch aan jou, wees daar maar zeker van!

  2. Pingback: CafeSwa » smiley » Terugblik: een nieuwe start?

  3. Idd lief dat je het vraagt. Leuk ook. Het gaat eigenlijk wel goed met me (zoals je nu op mijn blog kan lezen). Ook al zijn er moeilijkere momenten zoals ik eerder deze week beknopt vertelde. Ik hoop dat je hier verder toch alles kwijt kan wat je wil kwijtspelen en daarna weer verder kunt.
    En hoe is het ondertussen met jou?

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s