Wist je dat …

elke Nederlander in een bootje bijzonder vriendelijk en enthousiast groet?

Ik moest er uit. In goed gezelschap (mezelf en Leon De Winter) zat ik naast een riviertje in Heemstede en keek ik naar de bootjes. Liet ik mijn trui ontzettend vuil worden want het gras was natter dan gedacht. Lachte ik hoe langer hoe geanimeerder naar de voorbijvarende Hollandse medemensen die, bijna hardnekkig, bleven groeten en handjeswuiven en hoofdjesknikken …
Vloekte ik op het ontbreken van schrijfgerei. Sloeg ik alles op in mijn hoofdelijke harde schijf om bijna onmiddellijk kwijt te zijn…

Laat ik het nu allemaal maar even zo.
Het is niet belangrijk meer.
Closure

Vandaag kan ik weer even zeggen dat ik er mee bezig ben. Maar gisterenochtend was ik zo wanhopig dat ik zonder veel omhaal in mijn wagen sprong en reed tot ik moe en dorstig werd. Ik zocht water en ging er naast zitten. Helemaal rustig en verkwikkend. Wat kijken. Wat lezen. Wat groeten dus. Wat praten met Hollanders die uren kunnen praten zonder dat je iets hoeft terug te zeggen. (Ok, ‘uren’ is misschien wel wat overdreven). Helemaal bij mezelf gekomen. Heerlijk. Eerlijk. Ready to go.

Tot ik in de file verzeilde ….

Elk ‘zennig’ bot in mijn lijf was meteen ont-zent. Vloekend op die gele nummerplaten die me helemaal omsingelden en helemaal niet lief of vriendelijk meer waren. Het is ieder voor zich. En zo’n domme Belg die de weg niet weet en dan nog snel even op het verkeerde rijvak voorsorteert. Je zou van minder gaan toeteren en je middelvinger opsteken. Neen … niet leuk dus!

De armen van zoonlief om mijn nek deden me weer thuiskomen bij mezelf. De volkomen geromantiseerde uitspraak: “Die twee armpjes rond je nek, doen je al je zorgen vergeten.” zal u uit mijn strot niet persen. Maar het is wel zo dat hij alle pijn verzacht en even een beetje doet vervagen.

Hij is de man in mijn leven. Dat is de enige zekerheid die ik heb. Punt. Punterdepunt.

Advertisements

3 thoughts on “Wist je dat …

  1. wat een kracht zit er in je laatste blogjes bloem! ondanks alles…
    je kan het, je wil het en je zal het kunnen, daar ben ik van overtuigd…
    en geloof me… voor ik ziek werd, heb ik me ook ooit zo miserabel gevoeld… niet een half jaar, maar jaren aan een stuk… en ik zocht hulp en vond hulp en ziedaar, een nieuw leven bood zich aan! en als ik daartoe in staat ben, jij ook…. zeg dat ik het gezegd heb!
    veel sterkte!
    ps: en koester die paar vrienden maar heel goed… ik weet wat “échte vriendschap” waard is…

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s