Afscheid

Als je wil zien, hoe veertigjarig vel rimpelt, samentrekt en rood wordt … kijk dan even in mijn gezicht.
Let vooral op randen aan neus en mondhoeken, lijnen in ooghoeken die dieper liggen, meer schaduw hebben dan een half jaar geleden.
Mijn wangen vallen meer in, zijn holler. Net als mijn hart dat leger lijkt dan ooit tevoren.

Vandaag kruip ik in de meligheid, de wanhoop en weemoedige walm van Marco Borsato. Koning van het levenslied. Misschien kan hij er eens eentje schrijven over mijn leven. Dat volledig in de ruine en puinhoop ligt. Niet meer te restaureren. Niet meer te herstellen.
Mijn naam is Ming. Zo eentje vol barsten en scheurtjes. Nog steeds kostbaar maar o zo fragiel.
De kogel is door mijn kerk. Nog even en het is voorbij. Voor altijd.

Advertisements

3 thoughts on “Afscheid

  1. Bloemeke. Ik dacht vorige week ook nog dat er geen eind aan de ellende kwam en ik heb vrijdag ne klik gemaakt. totaal onverwacht. En ik voel mij zoooooveeeeeeeeeeeeeel beter al. Ik wens u echt heel binnenkort hetzelfde! Op een bepaald moment ben je door alle shit door, zunne. Geloof me!!!!!

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s