Single woman

Met een rilling schud ik mezelf op de drempel even af. Niet dat het regent maar ik werd overspoeld door dat zwarte waterig gordijn dat eenzaamheid heet.
Alleen op stap gaan terwijl je weet dat er thuis iemand in bed op je ligt te wachten is toch een ander gevoel dan een avondje uit en beseffen dat er niemand gaat zijn die altijd naar jou luistert, aan jouw kant staat en je desnoods naar huis voert wanneer het gezelschap de sfeer van een kerker uitademt.

Gisteren deed ik het. Een stapje in de wereld. Op mijn uppie.
Ik nodigde vriendinnetjes uit die allemaal andere verplichtingen hadden. De ene moest naar een feestje, de andere naar een jubileum en nog een andere was ziek. Niemand kon mee. Bloem moest alleen.

Nog zoiets: je partner heeft zo goed als altijd dezelfde agenda als jij. Je vrienden dus niet.

Ik twijfelde. Zou ik niet gewoon thuisblijven? Wat aan mijn rapporten schrijven? Wat zappen? Wat surfen? Wat chatten? Zou ik niet beter onder de dekens kruipen en mijn waterval terug openzetten?

Nope. Met een opflakkering van de oude Bloem zei ik boem. Ze krijgen me niet klein. Ik doe wat ik wil doen. Desnoods alleen dus.
Lichte beveiliging: Theater kijken bij je eigen theatergroep levert gegarandeerd babbelvriendjes op. Desnoods ga je een tijdje computeren om de reservaties na te kijken. Je drinkt aan een vriendenprijsje twee glazen chateau migraine en kan met goed fatsoen opstappen wanneer je zelf maar wil. Maar het naar huisrijden was bevreemdend omdat ik na een theatervoorstelling meestal niet alleen zit. Met een krop in mijn keel en wat verblind door die waterval die nogal overstroomt de laatste tijd, reed ik richting woning.

Gelukkig smste er nog een vriendje of ik iets mee ging drinken. Dus zaten wij als twee veertigers wat tegen elkaar te zagen over relaties en de eindigheid ervan. Over verliefdheden en de bitterheid ervan. Over kinderen en de zaligheid ervan. Ik zette hem thuis af want dieetgewijs was het bij die twee keer chateau migraine gebleven en hij is nooit op dieet. Na een dikke knuffel kon ik me met goed fatsoen in de wagen naar huis begeven. Veel te moe om verdrietig te zijn over de eenzaamheid van mijn grote bed. Eindelijk slapen. Lang. Droomloos. Katerloos. Het was een fijne avond. Ik had het nodig.

Advertisements

3 thoughts on “Single woman

  1. Bloem, in ‘t vervolg bel je mij en gaan we samen weg he. Ik loop ook altijd overal alleen en heel mijn vriendenkring heeft dan verplichtingen met partner. Ik begrijp hoe lastig je het gisteren had. *knuffel*

  2. Wauw! Fantastisch zo’n stapje in de wereld alleen!!! Zo zie je maar! Eenzame avonden kunnen uitdraaien op avondjes met leuke babbels! Goed dat het je zo goed bevallen is.

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s