I don’t care

“Mary Poppins”, “gekortwiekte Pipi Langkous”, “moederkloek”, “zorgkip” … het zijn termen die men deze week naar mijn hoofd ‘slingerde’. Het ene had te maken met mijn kleding, het andere met mijn gedrag en persoonlijkheid.
Er wordt kracht verzameld hier. Ik neem de complimenten in ontvangst en geniet ervan, voor de eerste keer in mijn leven.
Terwijl ik anderzijds regelmatig kromlig van verdriet, ik huil en jank, met mijn gezicht tegen de muur loop, mijn geloof in mannen volledig verlies, is er toch een sprankeltje hoop op een betere toekomst. Een toekomst die mij en mijn geliefden toebehoort. Want ik maak keuzes. Keuzes die me buikpijn en rauwgehuilde huid bezorgen. Die me doen verliezen op een manier die ik een paar jaar geleden niet voor mogelijk hield. Keuzes die zo onzeker lijken dat ze misschien beter niet gemaakt worden. Maar het zijn de mijne. En ook voor de eerste keer in mijn leven neem ik me voor erdoor te gaan. Helemaal alleen. Er is niemand meer die me steunt. En toch … ik voel hoe mensen me graag zien, me waw vinden … waarbij ik nu ontzettend erg mijn best doe om het binnen te laten en het vast te houden.

Maar het wordt nog een wilde weg. Een weg die ik met angst tegemoet kijk. Waarbij ik moet huilen omdat ik geen man en geen lief meer heb. Niemand meer. Enkel mijn grote kleine held. Die vanaf heden de enige man in mijn leven zal zijn. Maar toch … ik ben een beetje bang. Wil er iemand mijn hand vasthouden?

Advertisements

2 thoughts on “I don’t care

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s