Plots sta ik te huilen midden in een zondagse Carrefour. Gewoon. Heel ongewoon. Zomaar. Omdat er een liedje wordt gedraaid van Frank.
Omdat ik hem mis. Omdat ik er een puinhoop van maakte. Omdat ik dikwijls zo intens kan houden van mensen. Omdat mijn hart gebroken is. Omdat de lijm verloren is. Omdat ik een wandelend cliché ben en me volledig onnozel en belachelijk voel. Omdat alles voorbij is. Omdat een nieuwe start onmogelijk lijkt. Omdat ik hoop en wanhoop tegelijk. Omdat het soms terug fijn is. Omdat ik nog altijd zielsveel van hem houd.

Verdomme. Midlife + LeDeVeDe = rampenrecept.

Advertisements

2 thoughts on “

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s