Uit vorm

Teken een hartje. Zo eentje uit een stripverhaal of een Flair-artikel. Kleur het rood, roze of iets in die stijl. Vraag het aan de buurvrouw, je collega of je baas. Ze tekenen een hartje dat net zo is als dat van jou.
De vorm van een hart is bij iedereen hetzelfde. Je tekent het automatisch. Er zijn zelfs emoticontoestanden of een speciale volgorde van tekens die een hartje vormen. ❤

Af en toe vraag ik me af wat de vorm van mijn hart is. Tekeninggewijs kan ik het nog altijd. Irisgewijs is het helemaal uit vorm. Het lijkt soms alsof ik niet meer in staat ben om te voelen. Afgestompt ben ik niet. Misschien wat bitter, dat kan wel … maar het lijkt alsof ik geen hart meer heb. Dat geeft een onvoorstelbare rust. Nooit had ik gedacht dat ik in staat was om gedumpt en gedumpt en gedumpt te worden en niet ten onder te gaan. Niet te verzuipen in emoties en drama. Ik verwachtte niet dat ik wreed kon zijn, dat ik kon snijden en verwonden zonder in mijn eigen vlees te snijden.

Ik ben iemand anders dan ik was, dan ik geweest ben, dan ik ooit nog zal worden. Mijn groei is nog steeds bezig. Niet in lengte en een klein beetje in dikte maar vooral in leven. Het leven is gemakkelijker tegenwoordig. Er is nog weinig dat me een lange tijd verward, verdwaasd of compleet in stukken achterlaat. Er is ook niet veel meer dat me enthousiasme, vreugde, passie geeft … Het lijkt alsof ik in een winterslaap ben.
Het vermijdt diepe drama’s. Het beschermt me tegen die wreedheid die eigen is aan mannen. Dat is een bitterheid die ik wel voel. Ik vertrouw geen man meer. Ze doen je uiteindelijk allemaal pijn. Is het niet fysiek, dan is het wel geestelijk.

Hoe stop je ‘houden van iemand’? Hoe maak je er een eind aan? Hoe doe je dat?

A houdt van B. B houdt van C. C houdt van D. En D … Die weet het allemaal niet.
Niemand houdt van iemand evenveel of even intens. Hoe doe je het wanneer iemand van je houdt waarvan je dat niet wil of verlangt? Hoe doe je het als je van iemand zielsveel houdt en hij of zij houdt niet zoveel terug van jou? Of helemaal niet?
Wat doe je dan?

Ik leer het. Ik leerde het anderhalf jaar aan een stuk. Ik ben nog steeds niet geleerd. Nog steeds verbijstert het me, dat wreedheid zo zacht kan zijn, dat het snijden zo verwondt en doet bloeden maar dat je het opzoekt, dat het lijkt alsof je verlangt naar iets. Alleen maar om te voelen … want soms …
Soms voel ik zo weinig en zo veel tegelijk.
Mijn leven is geen flatline. Maar het komt wel in de buurt.
Het lijkt verstandig, comfortabel …

Laat verstandig en comfortabel nu net niet dat zijn wat ik zoek in het leven.
Nooit gezocht. Nooit gekregen ook.
Je krijgt niet wat je wil. Je krijgt dikwijls wat je niet wil.

De vorm van mijn hart is niet te omschrijven. Maar het is er nog. Dat hart van mij. Dat klopt en leeft, trilt en voelt. Het is het mijne.

Advertisements

5 thoughts on “Uit vorm

  1. dat hart dat kan geslagen en gestompt worden in geknepen en gestoken, maar uiteindelijk bloem…..
    keert het terug in de oorspronkelijke staat.
    mooi zacht en liefhebbend, want dat is wat een hart het liefste doet,

    sterkte hé.
    xxx

  2. Ik hoop dat ik niet wreed ben, nu niet en later niet.
    Op al die moeilijke vragen ken ik het antwoord niet.
    Maar laat dat hart zijn gang maar gaan. Als het plaatje klopt zal je hart dat ook wel terug doen.
    Blijven gaan. Het leven is te kort.

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s