Stop 2

“Dat begint hier weer ferm depri te klinken.” spreekt het duiveltje op mijn linkerschouder.

“Laat haar toch, ze zit midden in een rouwproces.” antwoordt het engeltje op mijn rechterschouder.

“Rouwproces? Mijn voeten!”. De duivel vindt het maar flauwekul en zever in pakskes. “Een stamp onder haar kont en hopla, dan komt dat wel in orde!”

De engel zucht diep en berustend, draait met zijn ogen en zegt, krachtiger dan daarnet: “Tijd heelt alle wonden, rouwen verzacht de littekens.”

Hij lacht. Die duivel van mij. “Heb jij misschien gesolliciteerd bij Bond Zonder Naam? Moet je anders zeker doen, jouw platitudes brengen geld op. Geloof me vrij!”

“He, ho, stop! Nu mag ik eens iets zeggen!”

Daadkrachtig snoer ik hen de mond. Genoeg!

Ja, ik ben depri. Mag ik even???

En ja, ik rouw. Mag dat ook even????

Maar ik ben nog altijd de Bloem die ik altijd en eeuwig was en zal zijn.  Dus! 

Maanden therapie kunnen je wel veel inzichten geven, maar ze toepassen in je gewone dagelijkse leven is best moeilijk. Dat merk ik de laatste 3 weken erg op. Mijn lichaam stopt er weer even mee. Te veel stress, te zware spanning, te …

Men raadde me Mindfulness aan. Maar nadat ik prompt de slappe lach kreeg tijdens een les Tai-Chi (bij het strelen van de mus of wat voor vogel dan ook) heb ik mijn buik wel vol van dat New Age-gedoe. Yoga is te kalm en te rustig voor me. Als ik dat argumenteer, bekijken ze me een beetje meewarig. “Bloem, het is juist omdat je het zo nodig hebt dat we je het aanraden.”

Ja, hallo! Die had ik ook wel door.

Nu zit ik hier dus. Mijn engel en mijn duivel in toom te houden. Wijfelen tussen depri en actie.


Iemand enige raad? Ervaring met Mindfulness? Is dat echt zo waw? Want het is pokkeduur … en ik ben bijna officieel een arm meisje…

Advertisements

6 thoughts on “Stop 2

  1. Ik heb mezelf ook een tijd verdiept in mindfulness en heel de reutemeteut, want stress, dat is iets waar ik eigenlijk helemaal niet zo goed mee om kan. En drie keer raden? Mindfulness bezorgde me eigelijk alleen maar meer stress en een slechter gevoel. Heel de tijd bezig zijn met “bewust” bezig zijn met dingen… Je wil niet weten hoe vol mijn hoofd daardoor werd. Net hetgeen ik niet nodig had dus. Misschien deed ik het verkeerd, wie weet.

    Intussen heb ik mijn vorm van meditatie gevonden in lopen. Lopen. Ha! Wie had dat ooit gedacht. Ik ben begonnen met start2run omdat ik een halve chloorallergie opliep door de gigantische hoeveelheden chloor in het plaatselijke zwembad. Even een halfuurtje gaan lopen door de weilanden en het bos hier in de buurt is perfect. Wat lichamelijke beweging, een mooie omgeving, even dag zeggen tegen de koeien en fijne muziek in de oren… Dat is voor mij mediteren. Plus bij sporten komt er endorfine vrij, het happy hormone en lopen, dat kost niets (behalve dan misschien een goed paar loopschoenen).

    En schrijven uiteraard. Ik weet dat je dat graag doet en schrijven kan ontzettend therapeutisch zijn. Als je ooit de kans krijgt, lees dan eens het boek Journal to Self van Kathleen Adams. Het komt er op neer dat je door iedere dag een beetje te schrijven, ook al zijn het drie zinnen, dat je daardoor heel wat meer verwerkt dan elke week een uurtje op de bank bij een therapeut te gaan zitten.

  2. Ik volgde een paar jaar geleden een mindfulnesscursus en heb nooit een vogel ofzo moeten strelen, hoor.
    Ik ben niet zo iemand die nu dagelijks mediteert thuis, maar ik probeer wel de dingen die ik doe met aandacht te doen, volledig in het nu. Natuurlijk lukt dat niet altijd, maar het helpt wel om te voelen wat is en niet voortdurend met het verleden (of eventueel de toekomst) bezig te zijn.
    Volgens mij kan het helpen als je depri bent, maar het is geen wondermiddel. Je moet er ook voor openstaan.

  3. Het heeft mij uit de shit gehaald, Bloem … Ik heb mindfulness gevolgd bij Edel Maex (www.levenindemaalstroom.be). Het heeft me geholpen in, euh, zowat alles eigenlijk. En ik was ook gigantisch vierkant doorgedraaid. En twee jaar en half na die cursus zit hier een volledig nieuwe geweldig gelukkige ik. Ik ben nu veel liever voor mezelf ook. Ik kan/wil me mijn leven zonder niet meer voorstellen eigenlijk. Maar het is niet gemakkelijk en je moet het echt willen proberen. Mail maar als je meer wil weten.

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s