Gehandicapt

U kent mij niet, hee. Of toch niet in real life,  met alle oren en poten waarover ik beschik. U ziet mijn rimpels niet, mijn slaapogen om drie uur ‘s nachts, mijn stekelig haar na een dag werken in mijn nieuwe huis en mijn ochtendadem zijn u onbekend. U kent mijn rijstijl niet, mijn stem wanneer ik lach, roep, huil …

Kortom: ik kan nogal eerlijk zijn met u. De naaktheid die ik hier regelmatig toon wordt niet gekleurd door de irritaties die u zou ondervinden door mij dagelijks in uw huis, uw omgeving, uw leven te hebben.

Wanneer ik over mezelf vertel, kan u daar het pak zout bij nemen en strooien tot u bij de gemeente een nieuw gestrooi kan gaan halen.

Waarom zeg ik dit?

Omdat ik in real life al jaren over mezelf praat als zou ik arrogant zijn. “Het klinkt misschien arrogant, maar ik denk …” “Ik wil niet arrogant zijn, maar kunnen we/kan je het niet … doen?” en als ik boos of verdrietig ben, “Laat me maar arrogant zijn, ze snappen er toch niets van.”

Een aantal weken geleden zat ik tegenover een heel lieve mevrouw die me zei:”Je praat dikwijls over jezelf als arrogant … dat moet je maar niet meer doen.”

De tranen sprongen in mijn keel en zelfs zij was ontroerd.

Dat was het einde van een gesprek waarin ik te horen kreeg dat ik mijzelf de trotse eigenaar mag noemen van een nieuwe handicap. Nu ja … ‘trots’? Niet echt, hoor!

Tegen de ‘diagnose’ van ‘een zeer lichte vorm van ADHD’ heb ik me lang verzet… ik wil dat helemaal niet ‘hebben’. Ik wil zijn zoals de rest. Gewoon, normaal, onopvallend en gemakkelijk. Maar dat lukt me dus niet. Echt niet. Al doe ik zo hard mijn best.

Dus een toevoeging aan mijn ‘handicaps’ is niet gewenst. Zeker niet op dit moment van mijn leven. Toch … er is er weer eentje bijgekomen. Ik verzet me. Duw het weg. Maar het komt natuurlijk weer mijn strot door als de rots van Gibraltar. Ik schreeuw het hier dus even uit:

IK WIL NIET HOOGBEGAAFD ZIJN.

Vwalla, ik heb het gezegd. Het is eruit.

Nu gaan we weer verder.

Negeer het maar even. Of liefst voor altijd. Want dat klinkt zo arrogant hee?

Oeps …

Advertisements

4 thoughts on “Gehandicapt

  1. je moet leren leven met beperkingen, of hoe je het ook wilt noemen.
    je wilt niet hoogbegaafd zijn… ik zit met hetzelfde probleem, wat het leven moeilijk maakt, maar door niemand begrepen wordt en waar je nooit over kan praten.
    blij dat eens iemand het zegt…
    wij denken te veel na en ook vooruit…

  2. Dat zijn maar etiketjes. Probeer vooral uit te zoeken wat wel en wat niet ‘werkt’ voor jou en probeer daar dan rekening mee te houden. Iedereen heeft een handleiding, met of zonder etiketten. Het enige dat je te doen staat, is ze hoofdstuk per hoofdstuk leren kennen. En dat doe je door vallen en opstaan. Goe bezig, dus :-). Hou je sterk lieve bloem!

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s