Mijn neus in zijn haar. Hij ruikt heerlijk naar zichzelf en een heel klein beetje Switsal. Mijn arm om hem heen terwijl hij een boek leest. De bus rijdt met schokken en stoten en daardoor hobbelt hij regelmatig tegen me aan. Ik geniet. Het voelt als thuiskomen. Zijn lijf dat. vol vertrouwen, tegen me aanleunt en zegt: Ik hou van je.

De duisternis buiten kan me even niet deren. Hoe mistig het ook is … elke straatlamp doorboort de smog die er hangt. De spinnenwebben in mijn hoofd worden verwijderd. Ik zoen hem. Hij vaagt het weg want het boek is natuurlijk veel interessanter dan de kus van de enige vrouw in zijn leven.

Mijn ogen vallen dicht. Mijn mond neigt naar zijn voorhoofd. Natuurlijk is daar weer mijn waterval … maar ze wordt ingehouden deze keer. Zoals erg vaak de laatste tijd.

Ik huil niet meer. Niet zo veel meer. Liever lach ik. Het leven toe, tegen tegenslagen in ….

De knuffel die hem versmacht is nog net toegelaten. Hij kijkt me aan en klopt zachtjes op mijn wang: Ik zie u ook graag … mama.

En dan leest hij verder. “Jonge Indiana Jones en de gevaarlijke prinses.”

Mijn kleine prins ….

Advertisements

2 thoughts on “

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s