Dju ….

Vandaag was ik onredelijk tegen een leerling…

nu ja …

mijn terechtwijzing toen hij iemand vierkant uitlachte was ronduit te sterk.

Daar kan ik dan zo mottig van zijn. Voel ik me de slechtste leerkracht ter wereld en de minste bekwame en alles wat daar in die regio thuishoort.

Ondertussen weet ik dat ik dat dus niet ben. Onbekwaam ben ik niet en slecht evenmin.

Ik ben ziek, geef turnles met iets van een 38 graden koorts en sta te rillen op een ijskoude speelplaats terwijl ik toezicht moet doen. Mijn notariskosten liggen hoger dan verwacht. Mijn vader plaatste alle (gekregen) ramen voor de veranda die binnen vier maanden wordt gemaakt vlak voor het enige raam die op mijn tuin uitkijkt waardoor ik dus gedurende vier maanden geen zon meer binnenkrijg langs de achterkant. Mijn kat is niet zindelijk en nu moet ik een nieuwe matrasbeschermer kopen voor het bed van zoonlief. Mijn administratie is weer dringend aan een update toe. Ik miste de aanbieding van de Aldi, waardoor ik nu het scriptje dat ik tegen morgen uit mijn hoofd moet kennen niet kan afprinten. Mijn linkerhak is eraf en dus krijg ik krampen in mijn rechtervoet aangezien die nu hoger staat dan de andere. Ik heb nog steeds geen geld om mijn ingedeukte koffer te laten repareren. Het is donker wanneer ik op de bus stap en bijna donker wanneer ik thuiskom. De nieuwe turnpantoffels van zoonlief zijn te klein, hij is dus het enige kind van zijn klas dat niet in orde is. Wat een voorbeeld voor de zoon van de turnjuf! Mijn jeansbroeken kan ik zonder problemen over mijn heupen tot op mijn voeten trekken (terwijl ze vast zijn!!!). Ik liet het flesje dissolvant op mijn prachtig geverniste bureau vallen waardoor er nu schilfers hout tussen mijn papieren dwarrelen. Mijn gezondheid is nog altijd niet zoals het hoort en ‘ze vinden niks’ …. Ik heb geen band meer om in te zingen en ik sta al twee jaar droog wat dat betreft. Mijn schoonheidsspecialiste is met vakantie. Mijn snor neemt dus Village-People-allures aan en morgen gaan er wel degelijk close-ups van mijn hoofd genomen worden. (Gelukkig speel ik een veertigjarige slons!)

En ik zaag zodanig dat het regenwoud weeral gered moet worden.

Zaaaaaaaaaaaaag …

Mijn hart blijft gebroken. En dat doet zo zeer.

Om het met Trixies woorden te zeggen: I will only grow stronger.

(gezien op een blog van iemand. Ik weet niet meer wie. Alzheimer light dus)

JAKKES!

Advertisements

3 thoughts on “Dju ….

  1. Redenen genoeg om te balen. Je zou voor minder…
    Het liedje komt uit de blog ‘Twaait’. ‘t Is omdat het in het clipke waait, dat ik dit heb onthouden, anders zou ik het ook niet meer weten, als dat toch een kleine troost mag zijn.

  2. Om het met de verwelkte zonnebloemen van de Anneliezen te zeggen : Welkooooom in Depriland!
    De sloefen van mijn kinderen waren ook zonder zorgen wel eens te klein. Alles van dit alles waait ooit over.

    Oja, ik deed ook ondredelijk tegen een kind met Gilles De La Tourette die op mijn zenuwen werkte. De dag daarna was er een nieuwe dag, voor alle twee.

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s