Verkoop nog eens wat drama, ja?!

Op 1 of andere manier slaag ik er steeds in om het nodige drama te creeeren. Hoe ik dat doe, Joost of God of iemand anders mag het weten maar ik ben er echt een krak in.

Zelfs nu, nu het drama mijn dagelijkse leven wat verlaten heeft (ook God of Joost of iemand zij dank), kom ik vandaag tot de ontdekking dat ik soms verwachtingen schep bij mensen en dat ik dat geheel goedmoedig en grootmoedig en nobel bedoel. Maar dat het er mee eindigt dat ik me een profiteur voel.

Vandaag was ik zo in ontzetting dat ik, met ietwat stemverheffing, de naam van het ex-lief tegen iemand anders zei. Ik zweeg er vlak achter. Liet het even bezinken, wachtte de reactie af. Ik voelde hoe de smekende toon weer in mijn stem kroop, hoe ik verzoenend tot een compromis wou komen en ik eigenlijk heel erg mijn best deed om het conflict te vermijden.

Waardoor ik niet eerlijk was….

Conflictvermijdend is een ‘diagnose’ die mij gesteld werd. Vandaag besefte ik weer hoe erg ik dat toch wel ben. Alles zou ik doen om ruzie te vermijden, om niemand te kwetsen en om door iedereen graag gezien te worden. Jaren heb ik ‘eerlijkheid’ ervaren als een manier om mensen tot in hun ziel pijn te doen.

Jammer genoeg leerde ik dus ook dat net die oneerlijkheid mensen nog veel meer pijn doet.

Het was zijn naam die in een conflict te voorschijn floepte en waarbij ik weer met bonzend hart de reactie afwachtte.

Hoe patronen langzaam een spoor slijpen in je dagelijkse bestaan.

Beangstigend hoe ik nog steeds in het vroeger leef, af en toe.

Gelukkig niet altijd.

En om het weekend te besluiten: ken je deze nog? Nope. Nooooit gezien maar wel grappig 🙂

Advertisements

3 thoughts on “Verkoop nog eens wat drama, ja?!

  1. De enige manier om jezelf staande te houden is eerlijk zijn met jezelf en heel dicht bij jezelf blijven. Heel heel dicht. Zelfs en zeker als je jezelf geen goed gezelschap vindt af en toe. Patronen zitten heel diep ingebakken in alles wat we doen. Je kan vechten tegen patronen zonder tegen jezelf te vechten. Jij bent niet je patronen en je patronen zijn niet jij. Je moet niet kwaad zijn op jezelf omdat je in die patronen vervalt, want dat is normaal. Maar wees je er zoveel mogelijk van bewust (da’s pijnlijk!!!), wees lief voor jezelf en krabbel dan weer terug recht. En langzaam maar zeker komen er nieuwe tevoorschijn die je toestaan veel dichter bij jezelf te blijven en jezelf niet te verliezen in vermijdingsgedrag. Het is een werk van jaren, maar het is helemaal de moeite.
    (veel meer gezwets dan ik eigenlijk wilde schrijven, in de hoop dat je snapt waar ik het over heb)

  2. Die patronen hebben je ook overeind gehouden, er is een tijd geweest dat ze nodig waren, en dus duurt het even voor je snapt dat ze dat nu niet meer zijn.
    Tijd en boterhammekes (en een sjatse kaffe om ze in te soppen) en alles komt goed 🙂

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s