M(etekind)&M(eter): het verhaal van de Manipulatieve Medemens

Het metekind en ik maakten een theorie. Zij studeert rechten, ik werkte voor de mensenrechten en wij zijn beiden nogal recht door zee. Dus … volgens ons is het gerechtvaardigd u even de kromme gedachtenlijn van de Manipulatieve Medemens uit te spinnen.

We zijn daar de laatste tijd beiden het slachtoffer van. Niet dat de rest van de mensheid dat vindt … o neen, wij zijn volgens hen degenen die de slachtoffers maken. Wij drijven over, wij reageren over, wij zijn overgevoelig.

Zij ook, volgens hen. Hypersensitief … dat zijn ze. Respectvol, attent, geïnteresseerd in de wereld en de medemens rondom hen. Ze zijn populair, zelfs buiten facebook.

Het metekind en ik botsen tegen de grote muur die onbegrip heet. We hielden ook onze mond bedachtzaam toe. Tot we toch eens, uit pure frustratie, ons hart luchtten tegen elkaar. Dat doen we namelijk meer. Het metekind is al meerderjarig en ik sedert een tijdje ook. Dus wij luchtten onszelf graag veel en dikwijls.

Daaruit blijkt dat de Manipulatieve Medemens u zachtjes inpakt. Zoals een kadootje onder de kerstboom. En als je pech hebt, zoals het metekind en mijzelve, valt heel de boom op uw hoofd en ziet ge door het bos de bomen niet meer.

We werden eventjes expert-antropologen. Houduvast. Tismaardaggetweet.

1. Je ontmoet de manipulatieve medemens (hierna MM genoemd) op een feestje, bij vrienden, in een vereniging, op het werk. Overal verspreiden ze zich en ze nestelen zich diep in uw onderlaag. Het zijn knappe, vlotte, toffe, goedgebekte, amusante mensen die op het eerste zicht echt WAW lijken. De MM heeft dat niet ingestudeerd, dat is een natuur. Let ook op: de MM kan er niets aan doen dat de beïnvloeding zo vlot gaat. We wijzen dan ook geen vinger en praten eerder uit mededogen. Hoe sneller ze hieruit verlost worden, hoe beter.
Afijn … het is dus iemand die ook meteen geïnteresseerd is in u. Ze vragen je het hemd van het lijf, doorgronden je, steken hun octopusachtige gedachten en gevoelens uit in uw hele brein. Dat voelt ge niet. Dat gebeurt ook weer voor ge het weet.
Ze vinden U fantastisch. Gij zijt de meest prachtige persoon op de wereld. De talenten die gij hebt, die zijn niet te onderschatten. Dat herken je aan zinswendingen als: “Iemand als u, die moet dat toch kunnen.” “Met uw capaciteiten kan je het probleemloos aan.” De ietwat meer filosofische MM verkiest dan weer: “Vanuit mijn gevoel raak je diep tot je kern. Ik bewonder dat.” “Jij bent zo sterk.”
Ge voelt u dus on top of the world en vooral looking down on creations. Hou die gedachte even vast. De rest volgt.

2. Dan komt het begrip. Je voelt je goed bij de MM. Je merkt dat er ook een oor is voor dingen die je minder goed kan, voor je twijfels, voor je angsten en je onrust. Je laat de MM langzaam binnen. Tenminste, dat denk je! De MM heeft zich allang genesteld in je hart en je ziel. Dat krijgt ge niet meer weg. Een amputatie is de enige remedie. Maarre … ik loop vooruit op de zaken. Wacht even.
Dus, je stort je hart uit bij de MM. Er is begrip, er is medeleven, er is herkenning. “Ja, bij mij is dat ook zo …” “Ik ken iemand die ….” En weer de vleierij. “Je bent zo krachtig, je komt dit door” En vooral het immense “Jij verdient alle geluk” galmt regelmatig door de gespreksruimte.
O mijn god. Hier is e.i.n.d.e.l.i.j.k. iemand die weet wat ge voelt, die u helemaal leest. Wat een fantastische ontdekking. Wat een geschenk.
Je vertelt tegen je vrienden en familie over de MM. Ze zien je enthousiasme dus aanvaarden ze de MM probleemloos. De MM komt nu op al UW feestjes, bij UW vrienden en UW familie. De MM nestelt zich daar ook weer in de ondergrond. Als hij/zij wat geluk heeft, is er wel een nieuw slachtoffer te bespeuren.

3. Het leven lacht je toe. Je ervaart eindelijk eens wat echte, diepe vriendschap is. Of, in het ergste geval, hoe prachtig een MM is als partner. Totale overgave, opoffering. De MM kent zijn gelijke niet. Er is veel en intens contact. Smsjes, mailtjes en chats vliegen over en weer. De MM lijkt helemaal vervuld van uw persoon. Ge voelt u bijna onbescheiden worden in de buurt van de MM. Er volgen uitstapjes, concertjes, kroegjes en misschien zelfs eens een weekendje. Altijd is de humor dichtbij de ernst en het medeleven. Wat fijn om bij een MM te zijn.
De gevolgen van dit intense berichtenverkeer zijn niet te overzien. Het vertrouwen groeit. En dan is het zover: ge stort uw hart uit. Totaal, volledig, in volle overgave gulpt ge al uw moeilijkheden eruit. Dit is een hoogtepunt voor de MM. Eindelijk brengt zijn investering en al zijn werk op. Hij is de belangrijkste persoon in uw leven. De beste vriend(in) die je je maar kan voorstellen.
Nu komen de strategische capaciteiten van de MM helemaal tot bloei. Langzaam, heel langzaam ontfutselt de MM u woorden die eigenlijk niet de uwe zijn. Wanneer ge problemen hebt met iemand, zal de MM u gelijk geven in uw frustratie. Er is een volledig begrip dat u aanmoedigt om nog meer te vertellen. En nog en nog en nog … tot ge dingen vertelt waarvan ge denkt, zo gauw ze uit uw mond komen: Auch … hier vertel ik nu wel heel veel. Nu laat ik echt mijn binnenkant zien.
Maar de MM moedigt u aan, lokt het uit, zegt zelf ook iets minder positief over de persoon die u kwetst of waar ge een conflict mee hebt. De MM geeft u info over wat die persoon deed of zei of vertelde over u. Ge wordt verontwaardigd, ge beseft dat die andere u iets gelapt heeft, een loer gedraaid, u heeft bedonderd. Zij/hij is helemaal niet zo vriendelijk als ze/hij zich voordoet. Ze vertellen tegen de MM ook slechte dingen over u. De MM is getuige geweest van de misstappen van de andere. Verdommme.
En ge vindt mekaar weer. Ze geven u gelijk, ze begrijpen u. De MM is hier op zijn top.

4. Dan gaat er een tijdje over heen. Ge herinnert u het gesprek nog wel maar vertrouwt op de goodwill van de MM. Meer nog, ge vertrouwt de MM blindelings. Punt. Punterdepunt. Een echte doorgewinterde MM kan dit jaren volhouden. Waardoor er natuurlijk een schat aan informatie wordt uitgewisseld. Let wel: de MM zal dat nooit op schrift zetten of in mail of op sms. De echte MM bezigt het verbale gif. Het is gezegd … maar bewijs dat maar eens! (Later, wanneer ge wijzer zijt).
Dan sijpelt er af en toe het gevoel binnen dat er iets niet klopt. Plots doen een aantal mensen anders tegen u. Het valt niet meteen op maar op een bepaald moment hebt ge het idee dat ge toch wel eens moet praten met die persoon. Dus ge doet dat. Er is niks mis zegt de andere. Alles ok, zegt de ene. “Ja maar, waarom doet ge dan zo nors? Of ontwijkt ge mij?” Dat is dan maar een ingebeeld gedacht van uzelve. Er is niks mis met hen maar heel veel met u. Ge vertrouwt uw verdriet weer toe aan de MM. Dan begint het weer van voren af aan. Er is begrip, medeleven en uw loslippigheid neemt hallucinante vormen aan. Nu komt er echt alles uit. Alle frustratie uit het verleden en het heden, al uw gevoelens legt ge open en bloot aan de voeten van de MM. Triomftocht, heil en zegeviersel. De MM gaat u helpen.
Er is wat contact met vrienden en familie. Die, ook geheel onwetend van de strategie, met de MM praten en het waarderen dat de MM zich zo inzet voor u. De persoon die ze waarderen, appreciëren en graag zien.
Dan wordt het groffe geschut ingesteld. De MM gaat ook persoonlijk met de rest praten. Allemaal vanuit ‘goede bedoelingen’ en met de beste wil van de wereld. Woorden vliegen heen en weer. Het gaat sneller dan het licht. Ge voelt dat ge de controle verliest. Dat uw vrienden en familie ook wat ijziger worden of net bozer of onverschilliger.
En toch praat ge nog niet met hen. Het ligt aan u, gij zijt degene die het probleem heeft. De MM regelt het communicatieve verkeer. “Wees gerust ge zijt in goede handen.” De MM heeft het beste net u voor.

5. En dan is het zover. De MM gaat op reis, weekend, uitstap met uw tot dan toe beste vriendin, liefste zus enzovoort. Ge gelooft uw ogen en uw oren niet. Klopt het wel wat ge ziet? De MM heeft u buiten strijd gesteld en zorgde ervoor dat ge in een zeker isolement terechtkomt.
Ge weet niet meer wat ge moet doen. Gaat ge het vertellen tegen uw vriendin of niet? Terwijl de verontwaardiging groeit en het woedegehalte stijgt, zit ge in dubio. Dan neemt ge toch het heft in uw bevende handen en stapt ge rechtstreeks naar de MM toe. Ge stelt u vragen bij het gedrag en verwacht een verklaring. Wat hoongelach of wat schijnbaar oprechte verrassing is alles wat u wacht.
Ge beeldt het u in! Ge snapt het niet! Gij ziet dingen die er niet zijn.
Dan doet ge een laatste wanhopige poging om begrepen te worden en ge stapt af op het familielid, de vriend(in). Zij hebben u toch altijd graag gezien, zij kennen u goed.
En dan is de triomf van de MM het grootst. De mensen die ge de Uwe mocht noemen, verdedigen de MM. Ze vinden dat gij in de fout zijt gegaan. Ze willen u niet meer graag zien of goed kennen. Want gij, ja gij!, hebt bepaalde dingen over hen gezegd waar ze echt niet mee kunnen lachen en er absoluut de humor niet van inzien.
Ge stottert, ge hapert: Maar wat heb ik dan toch gezegd?
En dan herhalen ze bijna letterlijk de woorden die ge de MM in stap drie toevertrouwde. KNAL! Een bord voor uw kop.
Ge kunt niets anders dan zuchten en het moede hoofd buigen.
En dan komt daar de amputatie. De kanker wordt weggesneden. Maar er komt ook goed weefsel mee. Dat is wat een amputatie doet. Het zorgt ervoor dat de goede dingen ook verdwijnen. Dat ge een stuk van uzelf kwijtgeraakt. En dat er een vies lelijk litteken in de plaats komt. Een litteken dat er u dagelijks op wijst wat ge verloren zijt. Of beter, WIE ge verloren zijt …
De MM heeft nu wat ie wil. Uw vrienden, uw vertrouwenspersonen en soms zelfs de liefde van uw leven. (Das enkel weggelegd voor de enorm ervaren MM’s)
Ge spartelt, ge duvelt, ge roept en tiert. Dat is wat ik doe. Het metekind is introverter. Meer zeker van zichzelf. Zij stelt zich niet zo zeer vragen bij haar eigen gedrag maar bij dat van de MM. Ze geeft toe dat ze tijdens stap 3 de fout inging maar ze maakt zich meer zorgen over de prooi van de MM dan om zichzelf.

Ik ben ervaringsdeskundige en besluit nu dat ik het anders aanpak. Geen geroep en getier meer, enkel zuivere feiten. En om het een beetje op de MM-manier aan te pakken gaan we in de leer bij elkaar. Ik geef haar tips en zij zegt me hoe ze mijn MM zou aanpakken.
En als we even helemaal overvrouwd worden door emoties of twijfel, krikken we mekaar op tot het weer beter gaat.

Elke keer roepen we het over de daken. Deze keer geen monddoodgemaakte Meter en Metekind. Aan al onze vrienden, familie en lieven die dit lezen: Ge kent ons. Wij zijn geen slechte mensen. Kijk diep in uw hart wat we voor u betekenen of betekend hebben en versta wat er is gebeurd. Als het gif u nog niet helemaal heeft opgeslorpt, kom dan eens langs. Dan babbelen we, net als vroeger, net als voor de grote MM-invasie. Toen was het beter al ging het soms slechter.
En vooral: er waren geen halve waarheden en voltijdse leugens. Geen verdraaien van woorden want alle communicatie ging rechtstreeks.
En ge weet het: wij zijn voor het recht niet voor het krom.
Open vizier! Net als hier 🙂

Advertisements

6 thoughts on “M(etekind)&M(eter): het verhaal van de Manipulatieve Medemens

  1. Maar uw vrienden kennen u toch al langer en die weten toch dat je niet bent/doet zoals MM hun wil laten geloven? (want bij hen heb je je hart toch ook uitgestort?)

    • O ja … ik win zelfs oude vrienden terug nu ik eindelijk spreek. Maar het gaat me om de bijna dierbaarste persoon op deze aarde die zich de woorden laat welgevallen. En daar is de communicatie nu zeer moeilijk geworden. Tijd. Veel tijd. Ongelooflijk veel tijd zal het hopelijk uitwijzen.

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s