“En hoe gaat het daar met mijn avontuurlijke vriendin?”
Het smsje bereikt me in Bretagne op een moment dat ik er bijna de brui aan geef.
Twee dagen en drie nachten gietende regen is geen aanrader wanneer je in een tent zit. Zestien graden, handdoeken die niet meer droog worden, kinderen die naar tent gaan ruiken en ook nog wat andere zaken die dat doen …

Ik duw de tranen weg en bedenk me even dat ik dus blijkbaar bij sommige mensen avontuurlijk overkom???

Tiens?!

Telefoon van vriendin: Hej, hoe gaat het? Lukt het je allemaal?
De tranen laten zich niet meer wegduwen en ik stort even. Niet ‘in’ maar ‘uit’.
We lachen zo gauw de eerste woorden stromen.

Je doet het! Je doet het! Je doet het helemaal alleentjes!

Ik knik alsof ze me kan zien.
Ja, ik doe het! Ik doe het! Helemaal op mijn eentje.

Gisteren reed ik ongelooflijk lang terwijl ik meezong met het zoveelste hoorspel (DankjewelKatrienvoordetip!).
We kregen met zijn drietjes de slappe lach bij het “Ge zijt wie ge zijt”-lied. Zoonlief zegt dat ik goed in het vet zit, klein ben, zweetvoeten heb, en een zuur type ben.
Dat kind kent mij niet 😛

Ik was eigenlijk trots op mezelf.
Mag je dat zomaar zeggen?
En zomaar op tinternet zwieren?

Och, ik zeg hier wat ik wil hee.
Dus …

IK WAS TROTS OP MEZELF!
Ik heb dat goed gedaan.
Volgens velen heb ik dat goed gedaan.
Volgens mezelf ook.

Enne … voor u gaat denken dat het zelfvertrouwen en het positief zelfbeeld in Bretagne in het grondwater zitten … niks ervan.
Maar dat bespaar ik u.
Want vandaag ben ik ff trots. Yes.

Advertisements

3 thoughts on “

  1. Pingback: Verlof | Bloem's blog

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s