Married without children

Ze lacht stralend. Kijkt verliefd en alles erop en eraan. Een prachtig chic feest in het Felixpakhuis in Antwerpen. Een hele hoop chic volk.
Ken je dat?
Wij noemen dat hier Schilde-volk.
Dat is het soort mensen dat altijd het juiste aanheeft en daarbij de juiste conversatie heeft. Mensen die niet persez oppervlakkig zijn maar meestal ook niet te diepzinnig of te filosofisch.
Aangezien ik ooit les gaf in Schilde en Hoevenen-Kapellen, heb ik wel een aantal oudleerlingen onder dat ‘soort’ volk.
Het klinkt pejoratief maar dat is het niet.
Ik heb namelijk ook vrienden die altijd het juiste aanhebben, mooi zijn en weinig zorgen lijken te kennen.
Lijken.

Afijn … ik dwaal weer af. Samen met u.

Een oudleerling uit de eerste klas waaraan ik ooit les gaf (het vierde leerjaar) is getrouwd.
Met de juiste man in het meest prachtige kleed en met de mooiste lach.

Ik herinner me haar nog. Ze vertelde elke maandagochtend in de vertelkring dat ze ‘met de Porsche van nonkel Philip’ waren gaan rijden.
Het was zo schattig hoe dat kind al die geldelijke rijkdom normaal vond. Helemaal niet blufferig, pocherig, blaseeeee.
Ze was een ontzettend lief en attent meisje. Haar moeder was ook zo’n vrouw tot in de puntjes verzorgd maar met voldoende diepzinnigheid waardoor het wel klikte. (Waaruit u absoluut mag afleiden dat ik nooit tot in de puntjes ben).

Toen ik de eerste keer huwde, stond ze heel onverwacht, samen met nog twee andere klasgenoten in de kerk. Ik was toen al twee jaar weg uit die school dus de verrassing was erg groot.
Ik weet dat ik moest wenen. Omdat ik het zo mooi vond, dat mooie meisje met die mooie moeder op een mooi moment in mijn leven.
Vandaag trouwde ze zelf. Vijf jaar ouder dan toen ik dat deed. Hopelijk ook vijf jaar wijzer.

Ik bekeek haar en het opperste geluk dat van haar gezicht straalde. Ook van het zijne, godzijdank.
Ze kon toen zo al helemaal vrolijk en blij worden van iets moois.

De vieze gedachte kwam automatisch in mijn hoofd: Als ze dat maar volhouden.
Wat duidt op een bitterheid die ik niet kende.
De immer uberromantische Bloem is haar roze kwijt.
Ik geloof er niet meer in. Voor eeuwig en altijd, in goede en kwade dagen, in ziekte en gezondheid, in rijkdom en armoede, jawadde.
Het is onzin. Zever in pakskes.

Op mijn eigen trouwdag heb ik de hele dag gedacht: Het komt wel goed. Het komt wel goed.
Ik viel op een maand tijd nog vijf kilo af van de twijfel waardoor mijn jurk helemaal opnieuw moest worden versmald.
Mijn glimlach stond gebeiteld op mijn gezicht.


Het zou me niet meer overkomen.
De tweede keer was dan ook erg stiekem. Met slechts 4 andere mensen erbij. Mensen die toen zo belangrijk waren en nu nog voor ieder van ons zijn.
Het was de mooiste dag van mijn leven.
Ik geloofde terug.
Hij was het. De liefde van mijn leven.


Vandaag bekijk ik haar en haar mooie man.
Schrik ik van die gal die mijn mond vervuilt.
Wat een bitterheid.
Soms ben ik gewoon jaloers. Op mensen die nog onbevangen graag kunnen zien. Die moeiteloos zichzelf aan een ander geven. Die heerlijk verliefd kunnen zijn.
Het lijkt eeuwen geleden dat ik nog enige ongedwongenheid voelde in mijn emoties naar anderen toe.
Ik ben op mijn hoede. Een houding die ik niet ken. Kende.
Mensen vertrouwen is gevaarlijk. Dat bleek de afgelopen 2 jaar wel. De mensen die ik vertrouwde bleken niet vertrouwenswaardig en de mensen die ik wantrouwde bleken soms echte vriendschap of liefde voor me te voelen. Lomp kieken. Ik dus nog steeds.

En toch … toch is er dat eeuwige kind in mij.
Dat kan ik niet wegduwen.
Vandaag werd ik blij van het ‘zonneke’. Voelde ik de wind in mijn haren toen ik een fietstochtje maakte. Dronk ik een heerlijk glas frisse witte wijn.
Ik genoot.

Volgens mij is er nog hoop.

Advertisements

3 thoughts on “Married without children

  1. Dat kind in jou… vasthouden en behouden. En het soms eens “buiten laten”, je weet nooit wat dat kan opleveren. Emoties zijn soms een beetje zoals “de economie”… er zijn goede en slechte tijden/dagen.

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s