Special friend

Al bijna twee jaar is er iemand die me door dik en dun steunt, die voor me zorgt als was ik zijn kind.
Soms voel ik me ook zo.
Het is heerlijk om af en toe op de zetel te gaan liggen en te horen dat iemand in de keuken de afwas doet. Iemand die ervoor zorgt dat je brieven tijdig gepost worden. Iemand die me vasthoudt wanneer het tranende schokken mijn lichaam beheerst.
We zijn een rare match. Ik zou nooit een vriendin geworden zijn moest ik niet zo in de shit gezeten hebben.
Ondertussen aanvaard ik alles wat rond hem hangt en probeer ik hem ook te steunen bij zijn struggle for life.

We vechten af en toe samen. Ook met elkaar.
Dat dat dan pijn doet is vanzelfsprekend.
Maar momenteel is hij mijn beste vriendje.
Omdat hij mij aanvaardt zoals ik ben.

Voorlopig zijn we het nog niet eens over de definitie die we onze vriendschap geven.
Maar hij luistert naar me wanneer ik over de vader van mijn zoon vertel, wanneer ik moet lachen om de capriolen van zoonlief, wanneer ik vloek en tier om allerlei redenen die het alleen leven niet altijd gemakkelijk maken.
Hij geeft me mantra’s …
“Ik doe mijn best”
“Ik ben een goed mens”

Wanneer ik dat zo nuchter schrijf, lijkt het sterk overdreven. Maar ik verzeker u, in tijden van eenzaamheid kan een mantra een fantastische hulp zijn.

You give the strength to me
A strength I never had
I was a mess, you see
I’d lost the plot so bad

Advertisements

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s