Met een op springen staande blaas beweeg ik moeizaam tussen de rekken.
Jongens, waar is hier de dichtsbijzijnde wc????

Ik doe een schampere poging om mijn blaas het zwijgen op te leggen.
Net zoals ik niet altijd naar mijn lijf luister, zo luistert mijn lijf ook niet altijd naar mij.
Een toilet, alsjeblieft? En wel NUUUUU!

Een mevrouw met rode t-shirt beweegt zich naar de achterkant van de winkel. Ik schuifel met bij elkaar gedrukte benen naar haar toe.
“Mevrouw, mag ik alstublieft even gebruik maken van jullie toilet?”
Ze glimlacht me ietwat spijtig toe en antwoordt: “Het spijt me, mevrouw, maar dat mogen we niet meer toestaan.”
Beelden van op de grond bevallende vrouwen en plassende kinderen tussen de rekken van het kerstgerief en de babyrompers vliegen mijn netvlies voorbij.
Ik spreid mijn armen en vraag wanhopig:”Is er hier dan een taverne in de buurt alsjeblieft???”
Ze wijst naar de overkant. “Daar is een taverne, mevrouw”. Ondertussen tikt ze haar code in en verdwijnt ze achter de geheime deur die dus enkel code-dames binnenlaat.
Ik laat mijn winkelwaar liggen waar het ligt.
De pot op!
Ja, en zij ook!!!

Advertisements

4 thoughts on “

  1. Serieus? Ik ben nu echt geen buitenhuis plasser. Wel een buitenhuis-kakker. 🙂 Ik doe de pipi altijd thuis en de kaka op het werk. Economisch niet?
    Maar … ik heb zo’n ex die elke winkel waar we binnenstapten moest gaan plassen. Gek werd ik er van. Waarom zou dat nu niet meer mogen?

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s