Ocharmoede

Ann Van Den Broek schrijft in De Morgen.
Met haar heb ik niet zoveel. Meer met het artikel dat gisteren verscheen.

“Vrouwen raken steeds sneller het dak boven hun hoofd kwijt”.
De reden dat ik in een huisje woon met een mooie tuin zijn mijn ouders. Zij zijn de reden dat ik het KAN.
Ze steunen me niet alleen emotioneel en praktisch gezien maar ook financieel.
Niet dat ze me elke maand extra zakgeld geven. Neen, daar zijn ‘we’ te oud voor geworden.
Maar het is met hun hulp dat ik notariskosten kon betalen en een nieuwe auto kon kopen.

Moesten zij er niet geweest zijn of niet in staat zijn om me geldelijke steun te geven, dan zat ik nu op een klein tweekamerappartement met een huur van 750 euro per maand.
Ik verdien niet slecht. Ik zou dat kunnen. Mits ik nergens meer naartoe ging.
En spaarde voor de cadeautjes.
December is een helse maand voor een alleenstaande moeder.
In de familie geven we pakjes. Dat bedrag is niet gigantisch maar voor mij is het wel 1/10 van mijn maandloon.
Ik ga wel eens graag iets drinken met vriendinnen die ik al eeuwen niet meer zag. Dat is toch ook iets van een 30 euro op een avond.
Ik wil niet klagen.
Er zijn veel meer vrouwen dan ik die het moeilijk hebben.

Maar het is soms echt frustrerend.
Ik kan voor zoonlief geen nieuw nintendo of Wii-spelletje kopen. Ik heb geen gigantische flatscreen-tv die de helft van mijn kleine woonkamer in beslag neemt. Lego is zo duur dat ik het enkel met steun van zijn papa kan kopen.
En ja … ik geef veel liefde. En ja … aandacht en belangstelling zijn meer waard dan geldelijke zorg. Je hebt al die dure dingen per slot van rekening niet echt nodig.
Maar soms …

soms vind ik het echt KL*****E dat ik het niet kan. Dat ik niet meer naar de bioscoop kan gaan maar dvd’s in aanbieding in de Colruyt koop. Dat ik niet elk weekend naar een speeltuin of pretpark kan. Dat het niet vanzelfsprekend is bij mij. Dat ik niet kan zeggen: Weet je wat? Laten we eens zot doen en naar de Quick gaan!

En ik ben dus niet dakloos. Ik heb een goed dak boven mijn hoofd. Mijn kind krijgt goed te eten. En ik heb zelfs spaargeld.
Maar ik besef dat het soms ‘on the edge’ is …
Wanneer ik, zoals op het einde van deze maand, slechts 1 keer per dag eet. Het is goed voor mijn lijn, daar niet van … Maar snap je? Snap je het?

Ik begrijp ontzettend goed dat er vrouwen zijn die er onderdoor gaan …
Want een moeilijk financiële situatie, zorgt ook voor een moeilijke emotionele toestand.
Het zwaard dat boven je hoofd hangt: kan ik het allemaal wel betalen?
Het leven is erg duur.
De electriciteitsfactuur is gestegen. Ook de Pidpa vraagt meer dan vorig jaar.
Ik moet dringend op zoek naar een telefoonabonnement dat goedkoper is dan 50 euro in de maand.

Met andere woorden …
soms is alleenstaande zijn BAH! JAKKES! NAH!

Advertisements

6 thoughts on “Ocharmoede

  1. Oh, ik begrijp je zo goed, je bent zo snel door je spaargeld. Met de verbouwingen was het puzzelen en soms etentjes met vrienden afzeggen in te dure restaurants omdat het gewoon niet kon.

  2. Ik snap het heel goed. Ik vind van mezelf dat ik niet zoveel nodig heb, maar gewoon de idee dat je kan kopen wat je wil, is al heel bevrijdend.

  3. Je hebt gelijk, het leven is duur en het gaat er niet beter op worden; Ik frustreer met er ook geregeld in; Ik geef dan ook nog eens te veel geld uit.
    Ik wil een nieuwe woonst kopen, maar spaar amper.
    En er zijn zoveel mensen die het veel slechter hebben als ik.

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s