Hij drukt mijn hand. Troostend.
Ik jank. Alweer.

Ondanks het feit dat zoonlief zijn week hier spendeert, is hij vanavond met zijn vader op stap. Familiefeestje langs vaderskant.
Daarin zijn we heel soepel. Familie is belangrijk. Ook voor ons kind.
Wat niet wil zeggen dat ik hem dan niet mis. En het feestje.
Mijn schoonfamilie was een fijne familie. En waarschijnlijk zijn ze dat ook voor mijn zoon.

Meestal heb ik er niet zo’n moeite mee. Maar vandaag wel.
Vandaag snik en zeg ik een beetje zielig dat ik mijn jarige schoonzus zo mis.
Het is ook zo.
Het is nu anderhalf jaar geleden dat ik haar zag of sprak en dat doet pijn.
Het blijft nu eenmaal moeilijk om na een scheiding contact te houden met de ‘andere partij’.
Dus ga ik nog ff door met haar missen.
En haar een kaartje sturen voor haar verjaardag.
Wanneer zoonlief ooit trouwt … dan zal ik haar nog wel eens zien.
Misschien zijn we dan beiden verbaasd over wat jaren met een mens doen.
Hoewel …

haar blauwe ogen blijven altijd speels en jong.
Dju, ik mis haar.

Advertisements

2 thoughts on “

  1. Waarom spreek je niet gewoon af met je schoonzusje als je haar mist?

    Ik ging voor het eerst op reis met mijn schoonzus nà mijn echtscheiding. Die band staat toch los van je relatie met je ex-man? Of zie ik dat verkeerd, Bloempje?

    Een warme knuffel komt je richting uit!

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s