Er is een plooi.
En daar val ik in.

Een zachte, brede, mooie plooi. Van rood fluweel met roze hartjes. Een een wit kanten lintje aan de zijden.
Met af en toe een doorgesleten stuk. Zo’n stuk dat aangeeft dat de plooi op bepaalde plaatsen bijna versleten is. Wat oud. Wat afgedragen.

Sedert een aantal weken zie je hier en daar een glanzend stuk. Spliksplinternieuw. Net geboren. Net ontstaan.
Een plekje Bloem. Een nieuwe iris.

Het zijn mijn plooien. Die van mij alleen.
‘s Morgens in de spiegel lijken ze veelvuldig en erg aanwezig. Maar ik strijk ze glad. Niet met hete stoom of een ijzeren strijkend ijzer.
Maar met cake en babbels. Muziek en covers. Gedichten en badschuim. Cava en dansafspraakjes.
Zelfs bijna niet gekleurd door gemis. (Wat bij mij toch altijd aanwezig is.) (Gerijmel in de mis(t))
Afijn …

ik ben terug aan het bloeien. Op verschillende weiden.
Zie je mijn iris?
Ik zou bijna zeggen …
Ziediswiedadieris?

Maar das al een ouwe gouwe …
Met sleet op.

We gaan voor het nieuwe.
Gladgestreken.

Advertisements

One thought on “

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s