Hij buigt zich over de fiets. Steekt zorgvuldig het ‘pompding’ aan het ventiel (of hoe noemen ze dat?) en begint gestadig maar krachtig te pompen. De druk wordt gecontroleerd, de band bevoeld. Met moeite probeert hij het zadel omhoog te wrikken.

Zoonlief wordt erbij geroepen en moet ‘passen’. Voeten aan de grond? Check. Handen aan het stuur? Check.

Zijn grote, beschadigde hand streelt het hoofd van mijn zoon. Ze lachen naar elkaar. Ik slik een krop door mijn keel.

Een man kan soms wat een vrouw niet kan.

De weg naar het hart gaat door de band van een fiets.

Of klinkt dat wat té prozaïsch?

Advertisements

3 thoughts on “

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s