Vreemd …

We dreven al enkele jaren van elkaar weg … daarom heb ik dikwijls het gevoel dat ik hem niet meer ken, dat ik niet meer weet hoe hij denkt.

Er is één ding dat ik goed van hem ken … iets dat me nog altijd de bibbers geeft en huilend naar huis doet rijden op vrijdag.

We krijgen slechts zijdelinge informatie over elkaar. Er zijn andere mensen die over ons tegen ons praten. Toch voel ik het nog altijd aan hem wanneer hij weer iets over me gehoord heeft dat niet in goede aarde valt. Dan wordt hij kil en koud. Is er slechts de hoognodige klank bij het verstilde beeld.

En nog steeds haalt het me volledig onderuit. Zo gauw ik de oprit afrijd en hij me nawuift met dat specifieke handgebaar (ik ken geen andere man die zo ‘wuift’) …, slik ik mijn krop weg en begin ik te tranen. Vijf komma drie kilometer lang zit ik weer te snuffen en te janken …

Mijn zetel lonkt. Ik kijk Criminal Minds, A bit of Frost. Ik eet een hele zak chips op. Ik word getroost en getroost. Terwijl ik dat helemaal niet wil. Laat me maar even janken, laat me maar even gerust.

Ik zei het deze week nog tegen een paar vrienden: het is niet omdat iemand de liefde van uw leven is, dat hij ook goed voor uw leven is.

Vwalla …

Advertisements

5 thoughts on “Vreemd …

  1. Noem me romantisch of onrealistisch,……maar als het je liefde van je leven was, waarom dreven jullie dan uit elkaar??? Een relatie moet hard aan gewerkt worden,…….scheiden is lijden,……maar als het echt fout was, dan kom je er sterker uit!!

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s