Met een ietwat ijl gevoel in mijn hoofd loop ik door de donkere straat. De sterren verlichten mijn wandelpad. Mijn huis licht op in de verte.
Ik draag een oude foto van mijn overgrootouders met daarop een pak wafels. Het ene een gift van mijn vader, het andere van mijn moeder.
Ik glimlach tegen de zwarte nacht.
Mijn lach van zonet buldert nog na in mijn oren.

Drie cava’s. Tot groot protest van mijn moeder en even groot jolijt van mijn vader. Drie cava’s. Ze zorgden voor een hartuitstorting van jewelste. Een lach en een traan.
Mijn mama en papa. Beiden altijd zo ongerust over mijn welzijn. Ze luisterden. Voorzichtig om me niet te laten toeklappen.
Ik ben de dochter die het minst vertelt over haar innerlijke zieleroerselen.
Ik ben ook het zorgenkind thuis.
Ze luisterden.
Vertelden over hun eigen relatiemoeilijkheden die in de jaren 80 gesitueerd werden en niet meteen van het allerergste soort waren.

Mijn ouders.
Het zijn beste vrienden. Vanaf hun geboorte. Op alle familiefoto’s staan ze naast elkaar. Zij met een pop. Hij met een schop in zijn hand. Je ziet hoe hij toen al naar haar keek. Zijn enige nicht die later zijn vrouw zou worden.
Het is geen gemakkelijk voorbeeld.
Zeker na twee mislukte huwelijken en eens zoveel mankgelopen relaties blijven ze een voorbeeld dat me aantrekt en afstoot.

Deze avond waren we weer mama, papa en dochter. Met een kwinkslag. Met liefde.

Ze helen mijn wonden. Ze maken me heel.


Laat me even melig doen.
Ik ben er aan toe.

Advertisements

14 thoughts on “

    • Ondanks het feit dat onze relatie niet altijd simpel is geweest (het juk van je ouders) ben ik idd heel dankbaar. Ik heb echt een prachtig stel getroffen.

  1. Wat geweldig! Ik kon niet terecht bij mijn ouders met mijn problemen, ze wilden me misschien wel helpen maar deden dat niet op een goeie manier, maar op een manier waardoor het alleen maar erger werd. Fijn voor jou.

    • Dat hebben mijn ouders ooit ook gedaan. Daardoor ben ik zeer ernstig ziek geworden. Gelukkig gingen hun ogen open voor wie ik echt was. We hebben het uit de wereld gepraat. Het was een lange weg maar we geraakten er.

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s