Dood-simpel

Af en toe ben ik nogal productief bezig. Dat houdt in dat ik dan voor school werk, mijn administratie regel, naar de mutualiteit fiets en bankzaken afhandel.
Van nature ben ik geen administratieve mutualistische goedgeorganiseerde bankdame. Het bankliggende, zapgestuurde schrijfmaarwatraak-leven ligt me meer.

Vandaag ging ik echter voor de eerste optie.
Om een lang verhaal kort te maken, mijn bankmeneer sprak over een uitvaartverzekering.
EEN UITVAARTVERZEKERING????

Het is dat u mijn gezicht niet kent maar ik zie er echt nog o.n.t.z.e.t.t.e.n.d. goed uit voor mijn leeftijd. Ahum. KUCH!

“Ja, mevrouw … we zien dat dikwijls bij mensen zoals u. Alleenstaanden die bang zijn dat hun kinderen moeten opdraaien voor de grote kosten van een uitvaart. Het is allemaal inbegrepen: dienst, begrafenisondernemer, koffietafel …”

Mijn ogen spreiden zich een paar centimeter meer dan gewoonlijk.
“Euh ..” is het enige antwoord dat ik adhoc kan produceren.

“U kan een eenmalige koopsom storten of gedurende 15 jaar maandelijkse afbetalingen doen.”

“Euh … maandelijkse afbetalingen?”
Meteen schieten ALLE maandelijkse afbetalingen door mijn hoofd: lening, woningpolis, autopolis, familiale verzekering. En dan nog gezwegen over het feit dat mijn PIDPA-rekening met tien euro is gestegen, dat ook de maandelijkse Lampirisfactuur 6,75 euro de hoogte in ging.

Mijn brein reageert iets trager dan mijn slikvermogen. Wil die man me nu werkelijk al laten betalen voor mijn begrafenis?

Terwijl alles binnensijpelt, zie ik het punt dat hij heeft. Ik ben een alleenstaande moeder met een enig kind. Stel je voor dat mijn zoon later de kosten van mijn begrafenis moet dragen? Ook alleen.

Ik kan het hem natuurlijk makkelijker maken en zelf mijn eigen wil doordrukken. Uiteindelijk heb ik altijd graag het laatste woord en er is niets meer ‘laatst’ dan je eigen dood.

Hij zegt nog wat en steekt de papieren in een mooi kaftje met het logo van de bank. Nadat ze in mijn richting zijn geschoven, staat hij recht en steekt zijn hand uit.
Automatisch druk ik ze en wandel ik in de richting van de uitgang.

Het laatste woord? Is dat zo simpel?
Ik weet het niet goed. Enig advies?

Wat ik wel weet is dat John Hannah van mij met graagte het laatste woord mag hebben. Hij kan dat goed.
Beter dan de bankmeneer!

Advertisements

7 thoughts on “Dood-simpel

  1. IK heb dat ook, ik vind daar niets raars aan, ik heb zelfs een bestand op mijn pc, wat er op mijn uitvaart moet gebeuren. Mijn kinderen hebben op jonge leefijd de begrafenis van hun vader, ( waarvan ik gescheiden was ) moeten regelen, en ik merkte hoe moeilijk dat voor hen was,. Ik heb ze uiteraard geholpen maar ik lap ze dat geen tweede keer meer! 😉

  2. In Nederland de doodsgewoonste (…) zaak bij ons wordt er niet over gesproken ….ik heb het ook…want het is niet fijn om voor je moeder of vader (niet zelf, maar van dichtbij meegemaakt) te moeten lenen voor de begrafenis …..:-(

    • Ja, ik denk dat ik het gewoon ga doen. Het is blijkbaar ook zo dat het geld altijd beschikbaar blijft. Zelfs wanneer ik later schatrijk word en het dus eigenlijk helemaal niet meer nodig heb 🙂

  3. Volgens mij kan je beter een brief opmaken voor je zoon met al je wensen daarin en ook met een rekeningnummer van de (nieuw te openen) spaarrekening waar je zelf geld op spaart voor het geval … Die verzekeringen zijn al ettelijke malen doorgelicht en uiteindelijk (veel te) duur gebleken voor de service die ze maar geven.

    • Dat wist ik niet.
      Het is zo dat het bedrag cummuleert. Als ik dus op 15 jaar 4000 euro stort, ben ik verzekerd voor 10 000…
      Leek me een mooie deal, maar ik ken er natuurlijk niet genoeg van om er helemaal zeker van te zijn ….

  4. Ik heb dat dus effectief voorgehad. 21 jaar en als enig kind voor de begrafeniskosten van mijn moeder moeten opdraaien. Ik kan je zeggen, dat is behoorlijk zuur. Want naast het feit dat mijn mama gescheiden was en dus geen spaarcentje had, stond ook de successie klaar om mij voor een half huis dat nog in onverdeeldheid was te laten betalen en dan kwam die begrafenis daar nog bovenop.
    Ik was toen 21 en heb al mijn spaarcentjes aan deze dingen moeten uitgeven. Een zure start van mijn volwassen leven was dat. Ik ben nu zelf in verwachting van mijn eerste kindje en ik denk dat ik zelf ook zo’n uitvaartverzekering ga nemen. Je weet immers nooit wat voor onverwachte draai het leven neemt. En het is zoals je zegt, het geld blijft altijd beschikbaar. (maar 10000€ is echt niet nodig hoor, tenzij jij echt een heel chique begrafenis wil 🙂 )

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s