Woensdagavond was ik wat ijdel. Misschien zelfs een beetje verwaand …

Ik keek naar hem en herinnerde me hoe hij zijn armen om me heen sloeg en luidop snikkend zei: Ik zal je zo missen, juf.

Toen was hij 11.

Nu is hij 24 en danst hij. De ziel uit zijn mooie lichaam.

Ik zag het in hem. Toen. En zeker nu.

Wat ben ik soms blij met oudleerlingen.

Steeds hoop ik dat ik een kleine bijdrage was. Tot het groeien en het bloeien en helemaal jezelf zijn. Hopelijk kon ik het voorleven.

Wat ben ik trots …

Advertisements

7 thoughts on “

  1. bedoel je de choreograaf Jefta van Dinther?
    Heeft die school gelopen in België dan?

    Lijkt me wel een aangenaam gevoel, als je ooit les had aan iemand die achteraf goed is in zijn/haar vak!

    • Mijn oudleerling danst deze choreografie. Hij deed al ballet toen hij in mijn klas zat (12 jaar geleden) en heeft een lange weg afgelegd… Supertrots ben ik!

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s