Ver-dom-me

Mijn huis werd gebouwd in 1977. Door mijn grootvader, vader en nonkel.

Het staat als een huis dus. Stevig en sterk.

Het was heerlijk toen ik het mocht kopen van mijn grootouders. Een huis waar de familie altijd in woonde, werd nu het mijne. Ik was fier. En gelukkig. Een ware buitenkans was het.

Het gevolg van die koop (alleenstaand en moeder) was dat ik de buikriem regelmatig moest aansnoeren. Na jaren een leventje van prinses op de erwt werd het een harde levensles. Nog maar eens fier zijn toen bleek dat ik het kon. Ik haalde het. Er is veel goedkoop en gratis. Ook leuke dingen.

Vorige winter werd het me echter duidelijk. Je hebt nu eenmaal veel geld nodig wil je je oude huis een beetje opknappen.En men moet eerst gaan voor niet-zichtbare restauraties.

Ik liet de zoldervloer isoleren.

Toen ik de papieren voor de premie wilde invullen, bleek dat mijn dak te licht geïsoleerd was. Geen recht op premie toen. Verdomme!

Nadat ik voor de -tigste keer de lades uit mijn keuken liet vallen (ik stond letterlijk met het frontje in mijn handen terwijl de schuif er nog inzat), kregen mijn ouders medelijden met me en mocht ik van hen een keuken kiezen. Een echte grotemensenkeuken met duurzame lades en toestellen. Zelfs een afwasmachine mocht erbij. (Wat ik zalig vind na vijf jaar afwassen).

Ik kreeg zelfs een korting van 3000 euro als ik instemde met een reclamebord voor mijn deur en een melding in het reclameblaadje en website. Enkel mijn familienaam zou gebruikt worden en geen foto’s van mezelf of mijn huis.

Waw! Waw! Waw!

De eerste barstjes in het glimmende imago van mijn keukenbouwer kwamen er toen de binnenhuisarchitect langskwam. Hij was het reclamebordje vergeten (wat ik op zich niet erg vind) maar hij ging de afwerking ook met mdf doen. Normaal gezien geloof ik alles wat men mij wijsmaakt maar gelukkig was mijn papa ook in de buurt. Om een lang verhaal korte te maken (alsof dat nu nog kan): papa was niet akkoord met binnenhuisarchitect.

Nieuw gesprek met de leuke Nederlandse verkoper. Alles werd geregeld.

De werken gingen verder. Ik ging voor de totaalaanpak. Nieuwe electriciteit, nieuwe vloer, nieuwe ramen en deur, nieuwe tegels … nieuw nieuw nieuw. Als in “gebouwd in 2016”.

Het verliep vlotter dan verwacht maar toch kampeer ik al sinds januari in mijn woonkamer.

Vandaag krijg ik de mailding dat mijn keuken pas midden juni zal komen.

Ik vergat namelijk mijn voorschot te betalen.

Kan dat? Kan dat? Kan dat?

Ja … dat kan.

Verdomme toch!

 

 

 

Advertisements

8 thoughts on “Ver-dom-me

  1. Och jee, wat een verhaal! april-mei-juni…dat is dus echt nog een tijdje. Verbouwen maakt moe. En dan dit. Ik snap dat je nu echt denkt “ver-dom-me”. Jammer dat je niet tijdig geattendeerd bent op het uitblijven van het voorschot. Veel sterkte en liefs.

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s