Hoe doet ge dat?

Met een diepe zucht vlij ik me tegen de rug van de verwarmde bank. Voor me staat een groot glas heerlijke thee met citroen. ‘Goed gevoel’ ligt open voor mij en dat is ook wat omschrijft hoe het er vanbinnen momenteel aan toe gaat.

Terwijl mijn been nog zeurt van de spierontspanners en de ruwe ‘massage’ van de dokter (die trouwens dringend het woord massage moet opzoeken want dat was n.i.e.t. wat hij deed), komt er wat rust over me. De thee met het boekje in een ontzettend leuke bistro ná het doktersbezoek doet deugd. Ronduit deugd. Nog eens rechtop zitten met een boekje in de hand en wat rondkijken naar hoe mooi het wel allemaal is. Wat een deugd, wat een deugd.

Toch sluipt er wat schrik binnen. Stel je voor dat er iemand langs wandelt die me kent? Die me ziet zitten. Zittend lezen. Met een tasje thee.

Dat doet ziekenverlof met je. Terwijl ik officieel tot eind januari niet mag werken, merk ik aan mezelf dat ik me wat meer opsluit. Vanuit mijn opvoeding leerde ik dat je, wanneer je ziek bent, geen leuke dingen doet. Je bent ziek, dus je bent thuis! En je BLIJFT thuis!

Niemand ziet aan mijn buitenkant dat de binnenkant zo veel pijn doet. Ik vier oudjaar en een deeltje van de kerst met lekker eten en zelfs wat wijn. Ik ga op bezoek bij mijn metekindje dat even in het land is. Mijn nonkel en tante krijgen een visite. Ik rijd zelf met de auto naar de dokter. Ik spreek af met vriendinnen voor een lekker ontbijtje of lunch. Leuke dingen doe ik.

Niemand ziet dat ik nadien voor lange tijd op de zetel moet liggen omdat het been zeurt en zeurt. Omdat mijn rug ‘stop en stop’ zegt. Dat zet je niet op facebook. Dat toon je niet aan de buitenwereld. En ik ben als de dood dat een ouder van school me ziet stappen of zitten of …

Binnen veertien dagen ga ik naar een concert van k’s choice. Die kaarten werden besteld in augustus. Ik zal zeer vroeg aan de deur staan zodat ik meteen naar boven kan lopen voor een zitplaats. Maar vandaag twijfel ik even. Kan dat wel wanneer je in ziekenverlof  bent? Belangrijke vraag? Goh …

I want to break free. Nah!

(zag u de film al? Zooo goed! Want ja … ik ben ook naar bioscoop geweest!)

Advertisements

11 thoughts on “Hoe doet ge dat?

  1. Ik had ooit een dokter die me een ziektebriefje gaf met de boodschap “er zijn maar twee situaties waarin je het huis niet mag verlaten en die zijn hoogst uitzonderlijk, dus doe je boodschappen en kom ook buiten om iets leuk te doen als je voelt dat je het aan kan”. Het werkte perfect bij mij en als ik ziek ben denk ik terug aan dat moment

  2. Ik veronderstel dat je een ziektebriefje hebt dat zegt dat je het huis mag verlaten? Doen dus en genieten om dan weer tegen de pijn te kunnen.
    En DE film: ik ging ondertussen al tweemaal en de soundtrack zit in mijn auto.

  3. Schuldgevoel is een slechte raadgever. Die maakt je zelden beter. Gewoon doen wat mag van de dokter. Als op een terras zitten met een koffie daar odner valt dan is dat zo.
    Mijn beste wensen voor een gezonder 2019 !

  4. Ik hoop dat je het los kunt laten en kunt genieten van het moment. Ook dat draagt bij aan je herstel!
    Ik wens je een ontspannen, liefdevol en gezond(er) 2019 toe.
    Enne… dat concert gewoon doen als het kan.

  5. Ja, ik ben sinds 2010 chronisch ziek , de eerste jaren was ik ook een angsthaas om te genieten. Later genoot ik ongeneerd van de mooie momenten die ik kon genieten. Nu werk ik terug, heb ik terug collega’ , ben ik opnieuw ziek en lap ze zijn daar weer, de schuldgevoelens, ja, ik begrijp u en ik heb maar 1 goeie raad, geniet van wat je kan!En dat moet ik ook maar doen!

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s