Recht de jaren tachtig in gekatapulteerd. Yep, dit nummer doet dat.

Stel je me even voor … met ‘epauletten’ en een getoupeerde ‘froufrou’. Zeer korte rokjes met daaronder ellenlange stekkebenen. Grote oorbellen en een permanent. Zelfvertrouwen dat regelmatig in mijn toenbuitenmaatse eenenveertig zonk.

Achteraf bekeken was het een heerlijke tijd. Wat toen zorgen leken, was peanuts met alles wat nadien kwam. Gelukkig dat ik de toenmalige dromen kon waarmaken. Mijn idealisme en naïviteit bleven tot op zekere hoogte aanwezig. Nog steeds wil ik de wereld verbeteren. Nog steeds kan ik houden van met de intensiteit van de keyboards in dit nummer.

Verliefd op verliefd zijn. Luchtig (net als die permanent, natuurlijk). Eerlijk heerlijk.

Ik huppel even door mijn huis en zwier mijn benen in de lucht. En o jee o jee … de luchtsaxofoon beheers ik als geen ander. Afgewisseld met een quasi-falsetstem.

Waiting for a star to fall
And carry your heart into my arms
That’s where you belong
In my arms, baby, yeah