Daag dag, dag!

 

 

Terwijl Dennis mijn haren omhoog trekt en me letterlijk naar alle kanten duwt, groeit het besef dat 2020 tot nu alleen maar afscheid is geweest. Dat begon met het overlijden van de kat en ging over in ‘dag’ zeggen in de puurste vorm.

Dag aan de mama van mijn lieve vriendin. Een uitzonderlijke vrouw met vele aspecten. Een voorbeeld voor alleenstaande, werkende moeders onder ons.

Dag aan het vroegere lagere-schoolklasgenootje. Ze streed al vijf jaar tegen die vreselijke K…- ziekte. (Dat mag ingevuld worden met Klote en Kanker …)

Dag aan een aangeboden project waarop ik niet kan ingaan omdat ik geen ondersteuning heb van belangrijke mensen die essentieel zijn voor het welslagen ervan.

Dag aan facetten van mezelf die al lang uitgepuurd en bekeken zijn.

En dat laatste is positief.

Ik bevind me wel graag in het oog van de storm. Mijn spontane glimlach en het hart-sprongetje zijn signaal van iets dat uit mijn onderbuik komt. Wanneer ik me op de wind leg en stevig doorstap kruipt het victorie-gevoel onbevangen richting hart en ziel. Als Dennis bepaalt dat ik de wind langs achteren krijg, leun ik wat achterover en laat ik me duwen tot ik kom waar ik wil zijn.

Het bos dat volgt op mijn wandeling lijkt een weergave van wat binnenin leeft. Het is er stil. Enkel wanneer ik omhoog kijk, zie ik woest bewegende toppen.

Er staan omgevallen of scheefstaande bomen, er is een kapotte prikkeldraad die zich bevindt rond een domein waarvan de eigenaar dacht dat hij het moest beschermen tegen alles wat zou kunnen binnendringen.

Net zoals ik dat af en toe doe. Wat prikkeldraad opgooien om de weke en kwetsbare binnenkant ogenschijnlijk te beschermen.

Al dat afscheid dat ik al nam, is definitief wat sommigen betreft en twijfelachtig in zijn omvang. Het doet me beven en trillen …. als een aan de storm onderhevige oude eik. De kleine takjes worden afgerukt en de bladeren ritselen met een luid volume.

Geef me maar de storm. Dan voel ik dat ik leef. Het binnenin stil-zijn en -maken is kwetsbaar heerlijk.

Bij mij is het altijd de stilte na de storm…

 

6 thoughts on “Daag dag, dag!

    • O dat is ook zo’n prachtig nummer. Frank kruipt altijd recht in mijn hart als hij zingt. Op 28 maart ga ik nog eens naar een optreden van hem. Verheug me nu al!

zegt u het maar!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s